SZKOŁA BEZ PRZEMOCY

MIEJSCE PRZYJAZNE KSIĄŻCE

POCZYTAJ MI PRZYJACIELU

KSIĄŻKA DLA KRESOWIAKA

VIDEOTEKA

ZASŁUŻENI DLA DIABETYKÓW

PLATFORMA EDUKACYJNA

NAPISALI O NAS

SIATKARSKI OŚRODEK SZKOLNY

NASZA LOKALIZACJA

KALENDARZ

luty 2019
N P W Ś C Pt S
27 28 29 30 31 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 1 2

ZEGAR

ODWIEDZIŁO NAS

627578
dzisiajdzisiaj109
wczorajwczoraj484
w tym tygodniuw tym tygodniu109
w tym miesiącuw tym miesiącu8734
odwiedziło nasodwiedziło nas627578

GOŚCIMY

Odwiedza nas 500 gości oraz 0 użytkowników.

DZIENNIK ELEKTRONICZNY

BIP

URZĄD MIASTA

zniczŚwiatełko dla nieobecnych

 

 

 

 

Stara legenda głosi, że w noc pomiędzy Dniem Wszystkich Świętych a Zaduszkami blask zapalonych na grobach zniczy wskazuje właściwą drogę zagubionym i nieszczęśliwym duszom, które błąkają się pomiędzy niebem a ziemią. Zapadający z wolna listopadowy zmrok, rozświetlony blaskiem palących się zniczy, zaciera granice miedzy światem tych, którzy odeszli i tych, którzy ciągle o nich pamiętają.

Właśnie w te dwa wyjątkowe dni odżywają wspomnienia o naszych ukochanych zmarłych. Przychodzimy na cmentarz, aby przez chwilę pobyć z tymi, których już z nami nie ma. Zapalamy znicze na grobach rodziny i przyjaciół, pochylamy głowy w zadumie nad przemijaniem życia, snujemy refleksje nad sensem naszego istnienia.

Przez chwilę pomyślmy również o tych, na mogiłach których nikt nie zapali lampki, nie przyklęknie, nie odmówi modlitwy. Idąc na cmentarz, weźmy ze sobą dodatkowy znicz i zapalmy go na jakimś zaniedbanym, smutnym, opuszczonym grobie. Tylko od nas zależy, co ocalimy i o czym będziemy pamiętać…

„Żal że się za mało kochało
Że się myślało o sobie
Że się już nie zdążyło
Że było za późno”
(Jan Twardowski "Żal")

 

 

Joomla Template - by Joomlage.com